نمایش نوار ابزار

نگاه به حوزه فرهنگ در شهرداری سلیقه ای است

نصر نیوز: با توجه به برگزاری نشست مشترک روسای کمیسیون های فرهنگی شورای اسلامی کلانشهرهای کشور در تبریز، بحث هایی پیرامون این نشست در شبکه های اجتماعی شکل گرفت که فرج محمدقلی زاده رییس کمیسیون فرهنگی شورای شهر تبریز و رییس دوره ای این نشست، تا درباره ابهام های مطرح شده گفتگویی انجام داده است:

آقای قلی زاده درباره فلسفه برگزاری این نشست کمی برای ما توضیح دهید.

یک مشکل بسیار مهمی که درباره فعالیت های شهرداری ها وجود دارد این است که دولت و بعد از آن مجلس، شهرداری ها را به حال خودشان رها کرده اند. در واقع در سال ۱۳۶۲ مجلس تصویب کرد که شهرداری ها از سال ۶۵ به لحاظ مالی مستقل شوند. شاید در زمان جنگ، به لحاظ وضعیت هزینه های کشور نگاه قابل قبولی بود. ولی بعد از آن شهرداری ها کاملا رها شدند. این رها شدگی ریشه ده ها مشکل و معضل شده است . موجب شده قوانین و ساختار اداری شهرداری ها به روز نباشد. بر این اساس، در حال حاضر همه شهرداری ها، اکثرا بر اساس قوانین مصوب دهه چهل اداره می شوند و ساختار اداری شان هم تقریبا همان ساختار قبلی است. بعدها صرفا چیزهایی به قوانین اداری آن ها اضافه شده است. در آن زمان به شهرداری بلدیه گفته می شد و شما می بینید امروز کلان شهرهای ما با نیازها، خواست ها و مشکلات امروزی اما با قوانین و ساختار چند دهه قبل یا با همان قوانین و ساختار بلدیه ها اداره می شود.

مضاف بر این ها، با توجه به نیاز در زمان های مختلف، شهرداری ها به حوزه هایی ورود کرده اند که یکی از اصلی ترین حوزه ها فعالیت های فرهنگی، هنری و اجتماعی است. در این حوزه ها سالانه صدها میلیارد تومان توسط شهرداری های کشور هزینه می شود. در حالی که در این باره هیچ قانونگذاری انجام نگرفته و چارچوب، اولویت، ساختار و اهدافی تعریف نشده است و در ادامه هیچ ساختار نظارتی هم پیش بینی نشده است. در کنار این ها، مساله دیگر، وجود سازمان ها و نهاد های متعدد اجرایی و حمایتی دولتی در حوزه فرهنگ و امور اجتماعی است. مثل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان تبلیغات اسلامی، کیته امداد، سازمان بهزیستی و چندین و چند نهاد موازی دیگر که به تناسب ماموریت های محوله شان فعالیت می کنند. هیچ چارچوبی برای برقراری هماهنگی بین این سازمان ها و شهرداری وجود ندارد. بعد چه اتفاقی می افتد؟ موازی کاری! و این یعنی اموال مردم در جاهایی هزینه می شود که نباید! در حالی که شاید در همین حوزه ها کارهای بسیار زیاد و مهمی هستند که بر زمین مانده اند و کاری در این زمینه ها انجام نگرفته. کسی هم نیست که این مساله را گوشزد کند و کارهای بر زمین مانده همچنان بر زمین باقی می مانند.

بر گردیم به شهرداری؛ مدیریت شهری باید چه کاری در حوزه فرهنگ و امور اجتماعی انجام دهد؟ پولی که از سفره مردم برداشته است را کجا هزینه کند تا شهروندان حاصل آن هزینه ها را به صورت اثر مثبت در زندگی خود به وضوح مشاهده نمایند؟ با کمال تاسف جواب این سوال به این مهمی یک کلمه است: سلیقه!. یعنی هر مدیری بر اساس سلیقه شخصی در حوزه فرهنگ هزینه می کند. چرا که نحوه هزینه کرد در این حوزه ها تعریف نشده است. اسفبار تر اینکه بر این هزینه ها هیچ گونه نظارتی هم اعمال نمی شود.

این نشست چگونه شکل گرفت؟

براساس مطالبی که در پاسخ به سوال اول عرض کردم، اواخر سال ۹۶ اعضای شورای شهر اهواز میهمان شهر تبریز بودند. در جلسه مشترکی که با حضور اعضای شورهای شهر تبریز و اهواز برگزار شد، این موضوعات مطرح شد و در آن جلسه پیشنهاد دادم که جلسات مشترک با حضور اعضای شوراهای کلان شهر ها به صورت دوره ای تشکیل و معضلاتی که مجلس و سایر نهاد های قانونگذاری پرداخت نمی کنند، به بحث گذاشته شود و به صورت مرتب این موضوعات بررسی شود تا شاید بتوانیم راهکاری برای عبور از این مشکل پیدا کنیم. از این پیشنهاد استقبال شد اما نتیجه عملی نداشت تا اینکه در جلسه مشترکی که به دعوت بنیاد امام رضا علیه السلام در شهر مشهد و مقارن با هفته کرامت تشکیل شده بود این پیشنهاد در خصوص روسای کمیسیون های فرهنگی، اجتماعی مورد تایید بزرگواران قرار گرفت و مقرر شد که اولین جلسه به میزبانی تبریز انجام شود که بعد از این سفر این موضوع در صحن شورای شهر تبریز مطرح و تصویب شد. و با توجه به بحث موازی کاری ها و بررسی این معضل از مدیران کل فرهنگ و ارشاد اسلامی برخی از استان ها به علاوه نایب رییس مجلس شورای اسلامی و رییس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی هم دعوت شد تا در این نشست شرکت کنند. دستور جلسه اصلی هم این بود که «چگونه از موازی کاری ها عبور کنیم و به همکاری و هم افزایی برسیم؟».

بعد از اینکه مجوز و مصوبه شورا اخذ شد، هماهنگی های قبلی به عمل آمد، دعوتنامه ها صادر و برنامه ریزی ها آغاز شد. اگر دقیقا بخواهیم عنوان کنیم از روسای کمیسیون فرهنگی شورای شهر ۱۵ کلانشهر و مدیران کل همان استان ها برای حضور دعوت شد. که در نهایت ۱۵ رییس کمیسیون فرهنگی و شش مدیر کل و چند میهمان پارلمانی دیگر و جمعا ۳۵ میهمان جهت شرکت در این نشست اعلام آمادگی کردند. غیر از دستور جلسه ای که ذکر شد هدف اصلی این بود که دبیرخانه ای در این راستا تشکیل شود تا سالانه یک یا دو بار به میزبانی و مشارکت همه ۱۵ کلانشهر این جلسات تشکیل شود تا بتوانیم خلاهای قانونی موجود را با همکاری مجلس شورای اسلامی رفع کنیم. خلا های قانونی که در ساختار اجرایی، برای شهرداری ها و در ساختار نظارتی، برای شورای شهر وجود دارند. و اینکه بتوانیم در مقابل اعمال سلیقه های فردی بایستیم. همچنین بین شورای شهر و شهرداری از یک طرف و سازمان ها و نهادهای دولتی فعال در حوزه فرهنگ و امور اجتماعی از طرف دیگر، همکاری و هم افزایی ایجاد کنیم.

ارزیابی خودتان از این نشست چیست و بفرمایید که چه نتایجی داشت؟

و خوشبختانه بحث های بسیار خوبی در این جلسات شکل گرفت و رییس کمیسیون فرهنگی مجلس قول دادند تا در مرکز پژوهش های مجلس تیمی را مامور بررسی این مشکلات کنند . غیر از آن مقرر شد که لایحه مدیریت واحد شهری که الان مطرح است از طرف هشت کلانشهر پیگیری شود. در صورت پیشرفت موضوع، شهرداری ها موظف خواهند بود که در حوزه تخصصی سایر نهاد های فرهنگی، اجتماعی و ورزشی وارد نشوند و صرفا مشارکت صورت بگیرد و ضمنا در حوزه هایی که تاکنون کمتر کار انجام گرفته یا اصلا کاری انجام نگرفته، مثل آموزش شهروندی و ورزش همگانی، نشاط و سلامت عمومی کار انجام گیرد.

ضمنا مقرر شد تمام موضوعات و نتایج بررسی ها از سوی این هشت کلانشهر(تبریز، تهران، مشهد، اصفهان، کرج، شیراز، اهواز و قم) جمع آوری و جمع بندی شده و با محوریت و هماهنگی دکتر مسجد جامعی عضو شورای شهر تهران، حجت الاسلام مازنی رییس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی و دکتر پزشکیان نایب رییس مجلس شورای اسلامی تحویل مجلس شورای اسلامی بشود و پیگیری های لازم از آن طریق انجام گیرد.

در واقع شروع بسیار خوبی برای این نشست ها بود و ضمنا مصوب شد دومین نشست، بهمن ماه ۹۷ در شهر اهواز برگزار شود. بر اساس تصویب این نشست، فعلا دبیرخانه در تبریز مستقر است و پیگیری های لازم را انجام می دهد.

درباره سطح میزبانی و تعداد میهمانان این نشست القائات اغراق آمیزی از سوی برخی از رسانه ها یا شبه رسانه ها مطرح شده است در این باره اگر توضیحی هست، بفرمایید.

اینکه نسبت به همه برنامه های این چنینی حساسیت و پرسش انجام بگیرد ذاتا چیز خوبی است. و این حق مردم است و بنده چنین نگاهی دارم و خودم را ملزم به پاسخگویی می دانم؛ باید عرض کنم که کل هزینه این نشست محدود از بودجه شورا پرداخت شده است . کل عوامل اجرایی برنامه هم کارکنان و مدیران شهرداری بوده است که واقعا از همه این عزیزان سپاسگزارم.

در واقع تمام هزینه های این نشست از سوی کارکنان شهرداری انجام گرفته که از محل بودجه شورای شهر پرداخت شده است. تعداد میهمانان ۳۵ نفر بودند و همه جلسات نشست اعم از افتتاحیه، اختتامیه و جلسات کارگروه ها در سالن های شهرداری مرکز و بدون پرداخت هزینه ای صورت گرفته است. نحوه پذیرایی، از مراسم افتتاحیه و اختتامیه تا جلسات کارگروه ها پایین تر از سطح متوسط بوده است که عزیزان رسانه ای که حاضر بودند شاهد این موضوع هستند.

دو وعده ناهار و یک وعده شام برای میهمانان سرو شد،در جلساتی که با مدیران شهرداری داشتیم تصمیم گرفتیم در این زمان محدود، جاذبه های گردشگری شهر تبریز را نیز به بهانه سرو غذا به میهمانان معرفی کنیم. بر این اساس ناهار روز یکشنبه را در بازار قدیمی تبریز و شام را در عون بن علی و ناهار دوشنبه را در طبقه آخر لاله پارک پذیرایی کردیم. هزینه های این نوع پذیرایی از هزینه پذیرایی در محل اقامت این عزیزان کم تر بود.

درباره محل اقامت عزیزان میهمان، بنده خودم در ابتدا اصرار داشتم که محل اقامت هتل پارس نباشد. اما مدیران شهرداری اذعان کردند به اینکه با دو هتل پارس و تبریز قرارداد دارند و با توجه به قرارداد دائمی شهرداری و تخفیف کلانی که در این رابطه به شهرداری تعلق می گیرد، هتل پارس را برای اقامت به مصلحت دانستند و به همین خاطر بنده محلّی برای مخالفت ندیدم.

و این بود کل موضوع درباره نحوه و سطح پذیرایی از مهمانان نشست. البته اگر مدیران محترم شهرداری صلاح بدانند، میزان هزینه ها را اعلام کنند.

در حاشیه این نشست موضوع دیگری که از سوی برخی مطرح شد، این بود که برگزاری این نشست را یک برنامه با عجله برای تاثیرگذاری بر انتخابات روسای کمیسیون ها و علی الخصوص کمیسیون فرهنگی که اخیرا مورد توجه برخی از اعضای شورا قرار گرفته، می دانستند. جواب شما در این باره چیست؟

کسانی که این حرف ها را می زنند، دو پیش فرض دارند: یکی اینکه ما به امام جمعه محترم، استاندار، روسای کمیسیون فرهنگی ۱۵ شهر،نایب رییس مجلس، رییس کمیسیون فرهنگی مجلس و سایر میهمانان معزز نشست یک پیامک زده ایم! و آن ها به سرعت کار و مسوولیت شان را رها کرده اند و به خاطر بنده به تبریز آمده اند!

در حالی که هر کسی که کمترین تجربه ای در این زمینه داشته باشد به خوبی می داند که چنین برنامه های بدون هماهنگی های قبلی و برنامه ریزی میان مدت غیر ممکن است و لذا بنده و همکارانم برای برگزاری این نشست از ماه ها قبل تدارک دیده و هماهنگی های لازم را به عمل آورده ایم.

دومین پیش فرض این است که برای کمیسیون فلان، قرار است رایی از مردم بگیریم و برای این یک کار پوپولیستی شکل بدهیم تا به هدفمان برسیم. که بطلان این پیش فرض هم آشکار است. چرا که همه ۱۳ نفر عضو شورای شهر همدیگر را به خوبی می شناسند و از قبل نسبت به همدیگر موضع مشخص دارند و با تشکیل یا عدم تشکیل یک نشست هیچ نظری عوض نخواهد شد.

به هر حال این برنامه کار یک نفر نبوده بلکه کار جمعی و تیمی بوده چرا که اولا مورد تصویب کمیسیون فرهنگی بوده و ثانیا مصوبه شورای شهر بوده و ثالثا شهردار محترم و مدیران و کارکنان شهرداری در آن همکاری جدی داشتند و به خاطر تامین مصالح شهروندان شکل گرفته است. پس منطق درستی پشت این سخنان وجود ندارد.

چاپ این مطلب

دیدگاه ها